Baby op het potje

wc

Een verwante groene ziel is Sarah zeker! Zo heeft ze bijvoorbeeld de gewoonte om gezellig met de trein op reis te gaan, daar veranderde zelfs de komst van hun kleine uk niets aan. Ze hult die kleine uk ook in wasbare luiers én durft daar nog een stapje verder te gaan… Dat vraagt om een gastblog!

Een baby op het potje? Ik moet eerlijk zijn, toen ik dat voor het eerst hoorde, fronste ik toch even mijn wenkbrauwen. Een vriendin ging proberen haar pasgeborene vanaf dag één op het potje te laten gaan. Babyzindelijkheidscommunicatie heet dat, of kortweg ‘bzc’. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het klonk wel interessant. In onbruik geraakt hier in het Westen, maar in andere delen van de wereld heel gewoon. Toch had ik eerder zoiets van, heel mooi allemaal, maar niets voor mij!

Toen werd mijn zoontje geboren. Wat mij meteen opviel was dat hij telkens plaste wanneer we zijn luier verschoonde. Met dat potjesverhaal in mijn achterhoofd, kon ik niet anders dan hier iets mee te doen. Ik kocht een mini-potje (ja hoor die bestaan!) en bij elke luierwissel zette ik mijn zoontje erop. En jawel, al snel hadden we ons eerste plasje opgevangen. En ons eerste kakje. Zo waren we vertrokken. Je bent gewaarschuwd, het werkt redelijk verslavend!

Pas op, dit is geen klassieke zindelijkheidstraining. Het gaat er in feite om dat je als ouder ingaat op de behoefte van je kindje, namelijk schoon blijven en niet zichzelf ’bevuilen’. Wanneer je kindje geboren wordt, geeft het duidelijk aan dat het honger heeft, sabbelen op de handjes, geeuwen… Zo gaat dat ook voor de ontlasting. Alleen zijn we hier in het Westen een beetje verleerd om daar oog voor te hebben. We leren onze kindjes aan zich te ontlasten in een luier. Daarnaast zijn er ook heel wat ontlastingspatronen te ontdekken. Zo doet mijn zoontje meestal pipi na een dutje en wanneer hij ’s morgens wakker wordt. De meeste kindjes ontlasten zich ook tijdens of na een voeding (ja hoor, die ‘kakstoel’ was zo gek nog niet!). Babyzindelijkheidscommunicatie steunt dus op deze twee dingen, die patronen leren kennen en kijken naar signalen. Die signalen kunnen een huiltje zijn of wat scheetjes… Dat verschilt van kindje tot kindje en gaat ook met periodes. Gaat je kindje door een sprongetje, dan kunnen deze signalen veranderen, of zelfs helemaal weg blijven. Als het sprongetje genomen is, zal je weer op zoek moeten gaan naar deze, eventueel veranderde, signalen. Het vraagt dus wel wat inspanning, maar je krijgt er een groter begrip van je baby’tje voor in de plaats! Als je er echt mee wil beginnen zal je vooral je kindje heel goed moeten observeren, maar na een tijdje wordt het een soort van ‘instinct’, een gevoel, mijn baby moet!

Ideaal is het als je begint voordat je kindje 6 maanden is. Dan zijn de signalen het duidelijkst. Maar ook als je kindje al wat ouder is kan je hiermee beginnen. De signalen zullen wel iets minder duidelijk zijn. Zelfs als je kindje de leeftijd heeft voor de ‘klassieke zindelijkheidstraining’ kan deze methode een hulp zijn.

Wij zijn gestart rond 3 maanden, als alles een beetje meer op zijn plooi viel en het moederschap iets minder overweldigend werd. Mijn zoontje is nu bijna 9 maanden en ik heb het gevoel dat hij nu echt begint door te hebben waar dat potje voor dient. Hij geeft de laatste twee weken heel goed aan dat hij ‘een grote boodschap’ moet doen, hij trekt mijn aandacht en dan heb ik zoiets van, ja, hij moet! En ja hoor, sindsdien geen kaka-luiers meer, alles op het potje! Plasjes zijn anders, moeilijker te ontdekken, behalve die van na de dutjes en het ochtendplasje dan. Dan is het bijna altijd prijs. Maar wij forceren niets, vangen we iets op is dat leuk (minder luierwas, wie kan daar niet blij mee zijn?), vangen we niets op dan is dat ook goed, het moet voor iedereen tof blijven. Zal ons zoontje sneller zindelijk zijn? Ergens hoop ik natuurlijk van wel, maar het is niet ons hoofddoel. Ik vind het vooral leuk te weten dat hij meestal niet met een vieze luier aan zijn poepje zit en dat ik zeker een aantal luiers uitspaar per dag. Ook voor baby’s met veel luieruitslag zou dit een goede oplossing kunnen zijn.

Wil je meer lezen? Ervaringen horen? Er bestaat een facebookgroep (BZC (babyzindelijkheidscommunicatie)) waar mama’s ervaringen en tips uitwisselen. Ook het online magazine Kiind heeft heel wat goede artikels over het onderwerp. Of zoek wat rond op het internet onder ‘diaper free’.

Een heel apart verhaal van Sarah! Onze maatschappij leeft er niet meer naar. Naar de tijd nemen om naar elkaar te kijken, elkaar te leren kennen. Net daarom vind ik het fantastisch dat ze dit doet. Beetje tegen de stroom en gewoontes in. Beetje rebels, beetje revolutie.

Advertenties

10 comments

  1. Nicole Orriëns · april 12, 2016

    Leuk om te lezen hoe jij dit aanpakt!

    Like

  2. Lidia · april 12, 2016

    Leuk om meer over te horen! Een vriendin van mij doet het ook, maar die heeft een groot deel van haar leven in Afrika doorgebracht, waar dat heel normaal was. Maar in ieder geval inspirerend!

    Liked by 1 persoon

  3. Billy · april 12, 2016

    nog nooit van gehoord, maar wel een interessant gegeven!

    Like

  4. trijnewijn · april 12, 2016

    Interessant artikel! Ik hoorde er voor het eerst van toen mijn net eenjarige dochter op het potje begon te gaan en zij heeft me geleerd dat het echt kan. De eerste keer zetten we haar erop na een jaloerse huilbui (omdat grote broer positieve feedback kreeg voor zijn potjessucces), maar omdat het meteen prijs was bleven we het aanbieden. Tegen dat ze 15maanden was kwamen bijna alle kaka’s in het potje terecht. Op anderhalf deed ze thuis zelf haar luier af om er op te gaan, op 21maanden hadden we eigenlijk thuis geen luiers meer nodig. Omdat het in de crèche moeilijker te organiseren was, heeft ze luiers gedragen tot ze op 22,5maand naar groep 3 ging. Enkel die had toiletjes en verzorgsters die op de signalen letten. Even later was ze overdag overal pamperloos met hoogstens 1 ongelukje per week en op 2jaar en 2maand ook ’s nachts. Toen ze 2 jaar en 5 maand was wou ze na een operatie maar niet plassen in een luier (dat moest gebeuren voor ze mocht eten), tot ik haar op het grote toilet zette en ze meteen plaste. Met zo’n blik van “er is veel raars gebeurd vandaag, maar mama, een pamper? Wat denk jij eigenlijk wel?” Ik blijf denken dat de dochter uitzonderlijk snel droog was, maar dat ze zo vroeg leerde op het potje gaan heeft er zeker ook een rol in gespeeld 🙂

    Liked by 1 persoon

  5. mamakiekie · april 13, 2016

    Leuk! Had er al van gehoord maar wil er zeker meer over lezen voor het zoontje dat op komst is

    Liked by 1 persoon

  6. Sheila @ beineffable.com · april 15, 2016

    Wat interessant! En inderdaad, waarom niet? Ik den dat iedere ouder vooral moet doen waar hij/zij zich het prettigst bij voelt. En als dat dit is, is dat ideaal. Het kind heeft er ook baat bij. Mooie gedachte zit er ook achter.

    Liked by 1 persoon

  7. Mo · april 18, 2016

    Heel leuk artikel! Hier hebben we ook zo’n grappenmaker die o.a. ging plassen bij het verschonen van de luier. En inderdaad, als je erop gaat leten is het vaak wel duidelijk wanneer zo’n uk iets kwijt moet! We zijn zelf niet echt bezig met een potje, maar vooral grote boodschappen zijn we vaak wel voor. Ukje heeft amper nog luieruitslag, fijn!

    Like

    • resaarcle · april 18, 2016

      Wij zijn hier ook al voor heel wat fonteintjes opzij moeten springen! 😄

      Like

  8. Pingback: Op de thee | resaarcle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s