Huiswerk

342H

Zondagnamiddag. Mijn grote vent is gaan werken, onze kleine vent ligt in zijn bed te babbelen tegen Toktok en Pinpin en onze meid is met haar twee oma’s gaan meezingen met Kapitein Winokio. En ik zit achter de naaimachine. Met huiswerk.

Ik was namelijk op de klusjesdag van de kleuterschool van de dochter gaan helpen, maar omdat ik er ruim laat aangekomen en ook veel te vroeg weer vertrokken was, nam ik de doos verkleedkleren mee om thuis nog wat verstelwerk te doen. Wat fijn toch, dat ze op de kleuterschool die gescheurde kleren niet in de vuilbak zwieren, maar ze (laten) herstellen. Want dat herstellen is wel makkelijk, maar weggooien is vaak nog makkelijker. Het lijkt me voor de kleutertjes een wijze les om die kapotte kleren waarvan ze dachten dat ze er écht niks meer mee konden doen, toch weer in de verkleedkoffer te vinden! Jong geleerd en van die dingen… Gelukkig is het bij verkleedkleren niet zo belangrijk dat het mooi aanpast, dus ik hoefde niet te vaak speldjes te steken en zomen netjes te meten. Gewoon RRRRRRR, onder de naaimachine en klaar.

En zo kwam het dus dat ik me op een middag aan het hof van de koning waande, zorgvuldig het lievelingskleed van my lady en de cape van de knappe prins bij kaarslicht herstellend. En dan werd ik plots een dierenverzorger in de zoo, die door een uit de hand gelopen leeuwenruzie een staart terug moest aannaaien, met gevaar voor eigen leven. Even later veranderde ik in de hoogstpersoonlijke VerstelPiet van de Sint want er waren heel wat Pietenkostuums gescheurd bij het kampioenschap schoorsteenklimmen. Voor Scheherazade herstelde ik tussen twee verhalen door haar dansbroek met belletjes en diep in het ruim kreeg de piratenbroek van Kapitein Hook tijdens een zware storm een paar extra lappen opgenaaid. Hard gewerkt, al zeg ik het zelf.

Ik weet nu dus ook wat ik ga doen met onze verkleedkoffer als freggel en mormel helemaal uitgefantaseerd zijn: naar de kleuterschool brengen! Want zo zullen die kleertjes nog jaren jaren jaaaaaaaaaren de fantasie van honderden kindertjes prikkelen! En lang niet zo snel op de afvalberg belanden.

 

Welk kledingstuk blijf jij maar herstellen in plaats van het naar de vuilbak te verwijzen?

 

 

Advertenties

6 comments

  1. natuurlijksofie · mei 9

    Ik kom niet verder dan een strijkpatch op een kapotte kniezone 😦

    Liked by 1 persoon

  2. Tante Fee · mei 9

    Zo schoon verteld! Niet alleen de fantasie van de kindertjes blijft geprikkeld worden ☺ Hier staat een hele bak vol kleren die eens gerecykleerd zouden moeten worden. Verder dan een babyjurkje uit papa’s broek ben ik nog niet geraakt. Tijd om er eens werk van te maken ☺

    Liked by 1 persoon

  3. leegschrift · mei 9

    Gut, wij hadden thuis ook grote zakken met verkleedkleren. Dat is zo fantastisch.

    Liked by 1 persoon

  4. Saar · mei 9

    Telt het als ik schoenen zeg? Al is het eigenlijk de schoenmaker die ze herstelt. Ik vind het altijd zo een zonde om schoenen weg te doen…

    Like

  5. Als je goed kan naaien, kan je zoveel verdienen ook met uit oud kleding te maken. Fijn dat het niet zo weg wordt gedaan. Super werk!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s