Omringd door jou

DSC_0487

Moeke en Saar (foto door Saar en de zelfontspanner)

Deze vrijdag moeten we ze al een jaar missen, die kranige moeke van ons. Maar we omringen ons wel met haar spulletjes, wat voor mij heel speciaal voelt. Wat het extra fijn maakt, is dat het van die spullen zijn uit een tijd dat men er trots in vond om iets te maken dat niet stuk gaat. Ik leid je even rond!

Als de hele familie op bezoek komt, zetten we ons rond onze eettafel op haar tijdloze houten stoelen met zwarte zitting. Mooi, strak, ouderwets design dat weer helemaal in een moderne woonkamer past.

Daarnaast staat het pronkstuk. Een prachtige buffetkast. Mooi dat dat vakmanschap is. Echt waar. Het is de eyecatcher van de kamer. Met nog een echte ouderwetse barkast die naar beneden openklapt en waarin een heel klein deeltje van de verzameling whiskyflessen van mijn beest staat. Het is een kast uit één stuk. Poten, een schap, een glazen schuifdeurtje, er valt niks aan los te krijgen. Bij het verhuizen hadden we dus ook geen ‘krijgen-we-dat-ooit-nog-wel-terug-in-elkaar-stress’ of een ‘oh-nee-waar-is-dat-essentiële-schroefje-naartoe?-aanval’. Enkel misschien de ‘hopen-dat-ze-ook-in-één-stuk-aankomt’-vrees. Maar dat is dus gelukt.

En dan mijn favorietjes. Stiekem toch. Die verschijnen elke ochtend op de ontbijttafel: kleine houten varkentjes om je boterhammetjes boven te eten. Vent vindt ze maar niks, want hij kruimelt er dapper naast. Maar ik snuif zo elke dag weer een vleugje van mijn kindertijd op.

In de kamer van ons oudste smurfje ligt moekes schapenvachtje. Daar wordt mee gespeeld, op gezeten, vanalles onder verstopt. In de andere slaapkamers staan van die heerlijke vintage zeteltjes in een diep donkergroen dat nu niet meer bij zetels past, op stevige stalen pootjes. Om een onrustig slapend jongste smurfje ’s nachts in te zitten wiegen. Ik vond het zo spijtig dat we de bijhorende driezit hier nergens kwijt konden in huis. Maar ach.

In de badkamer kijk ik  ’s morgens in haar spiegel, in de wasplaats zet ik me rustig op haar tabouretje om al zittend de was op te hangen – lang leve de luiheid! De was verzamelen we trouwens in moekes rieten mand. Of een deeltje dan toch, want hier slingeren 3 wasmanden.

Zelfs in het keukentje van de kinderen zijn er spulletjes van moeke terug te vinden: een paar kleine kommetjes in kaboutergrootte en een oude weegschaal zonder batterijen. Van moeke met de witte haren, zoals de achterkleinkinderen zo schattig zeiden.

En zo zit ik fijn in ons huis, omringd door die oude spullen met een familieverhaal.  Haar servies en boekenkast schonken we aan vrienden die er een ontroerend schrijven voor terugstuurden waaruit bleek dat die erfstukken ook gekoesterd zullen worden in hun nieuwe thuis. Haar tapijten kregen een plekje bij Groep Arthur.

Op de foto eten we chocoladepudding met nootjes, uit haar glazen potjes die nu in mijn kast staan en waar onze kindjes ’s morgens hun havermout uit eten. Pudding met nootjes is stiekem niet echt pudding met nootjes, maar pudding met havermout. Dat laatste klonk minder interessant voor de kleine kleinkindertjes die wij waren toen we ’s middags tijdens schooldagen bij haar aan tafel mochten schuiven. Pudding met nootjes daarentegen werd vlotjes binnengelepeld.

Die kommetjes staan hier ook in de kast en worden dagelijks gevuld met een portie havermout. Binnenkort maak ik nog eens pudding met nootjes, moeke. Beloofd!

Heb jij spullen uit oude tijden die je interieur een eigen toets geven en je meenemen in je herinneringen?

 

Advertenties

7 comments

  1. thegreenpetrolhead · december 19

    Goh, zo leuk dat je zoveel hebt kunnen recupereren. Ik gebruik enkel mijn grasgroen “kotservies” dat van mijn oma komt. Op de achterkant van één van de borden staat “1964”. Vorige maand is ons kinder rotanstoeltje via mijn meter terug gekomen. Ik ben er super blij mee en mijn dochtertje vindt het ook nog leuk om erin te zitten 🙂 Daarnaast heb ik haar diva Silhouette zonnebril (ze was enorm spaarzaam, dus ik was verbaasd te zien dat ze een merk had gekocht). De bril is voor mij te groot, dus zit hij in een schuif, om af en toe te aaien en erom te glimlachen.

    Liked by 1 persoon

  2. Hermien - KouweKleren · december 19

    Heel mooi om te lezen. Echt fijn dat spullen met een heel leven achter zich gewoon nog een leven en een paar generaties meekunnen. Ik heb een kastje vanuit mijn opa’s ouderlijk huis nu als prachtige servieskast staan. Het fornuisje dat mijn overgrootvader voor zijn 7 kinderen (waaronder mijn oma) smeedde, heb ik ook eindeloos mee gespeeld en staat nu bij mijn ouders te wachten op eventueel toekomstige kinderen. Het poppenkastje dat opa maakte dient nu bij ons als gangkast, nadat ik er vroeger veel mee gespeeld heb. Ik vind het allemaal leuk om te gebruiken, maar ook bijzonder om te zien dat het inderdaad juist ook echt mooi in ons hedendaagse huis past. Sommige spullen blijven voor altijd mooi.

    Liked by 1 persoon

  3. loesjezaakjes · december 19

    Heerlijk om te lezen, ik hou ook van échte oude spullen. Wat fijn dat je nog zoveel hebt van je moeke. Ik heb wat oude kastjes van de grootmoeder van een vriendin en een antieke zetel van eind 1800 van de betovergrootvader van een kennis van mij plus de antieke stoelen. En ik heb een boekenkast van haar groottante.

    Liked by 1 persoon

  4. San | Koningskrabbels · december 20

    Oja! Wat fijn hè? Hier staan ook zoveel spullen van de lieverds die voor veuls te lang op reis gingen. Met als dierbaarste mijn ring maar ook de theelepeltjes, een beeld in de vensterbank en mijn leeslamp.

    Liked by 1 persoon

  5. elinevanantwerpen · 25 Days Ago

    Heel fijne post inderdaad.

    Omdat we het pas nu een beetje breder beginnen te hebben, staat er voornamelijk ikea maar ook veel tweedehands in huis: zetels van mijn grootmoeder, stoelen en onverwoestbare tupperware van mijn grootouders langs de andere kant, borden van een vriendin van m’n ouders, een zeteltje van een vriend, een eettafel van mijn ouders waar we vroeger ontzettend veel op getekend en onder gespeeld hebben, bloempotten en kookspullen van mijn moeder, een versterker van een vriend, glazen van mijn schoonouders, een vitrinekast van de onderburen, … Het leukst vind ik het bestek dat van zowat overal komt, elke dag een andere herinnering op je bord 🙂

    Liked by 1 persoon

  6. Pingback: Kerekewere | resaarcle
  7. Leen · 7 Days Ago

    Hoe schoon is dees seg ❤ Ik heb eigenlijk zeer weinig spullen van mijn overleden grootmoeder, maar de band met haar was dan ook niet zo heel sterk. Zo heb ik een set kleine koffiekopjes (die zo uit Belle & het Beest konden komen wandelen) die ik nooit gebruik want wij zijn geen koffiedrinkers (ja..) en een houten reiger, gemaakt door wijlen mijn grootvader die ik nooit heb gekend maar toen ik die zag staan tussen de 'uitverkoop' die de familie organiseerde in moemoe haar living wist ik: die moet ik hebben. Ik vind reigers prachtige vogels en het beeldje is ook prachtig en staat nu al jaren naast de televisie. Verder is het meeste in ons huis van Ikea 🙂 al hoop ik dat bij een volgende verhuis wel te veranderen; bij de bomma van het lief staan al wat meubels te wachten op een tweede leven bij ons… ooit… 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s